เชื่อแล้วค่ะ เชื่อแล้ว......ว่าเวรกรรมนั้นอ่ะมีอยู่จริง ใครทำกรรมอะไรไว้เด๊วนี้ไม่ต้องรอถึงชาติหน้าเพราะว่าเด๊วนี้นรกเค้าติด Hi speed กันแล้วค่ะเลยจัดคิวมาสนองกันกรรมกันเวรขึ้นค่ะ
หนูเองก็เป็นผู้หนึ่งที่อยู่ในสายสัญญาที่ได้รับการยกถาดแล้วละค่ะแต่กับ อาจารย์พี่นกกระจาบตัวน้อยกระจิดริด เอ้าหนูจะเริ่มเรื่องแล้วนะค่ะ ความมีอยู่ว่าวันนั้นบังเอิญหนูกับน้องอีกคนนึงที่เป็นศิษย์พี่กระจาบเหมือนกันออกไปทำธุระด้วยกันข้างนอก พอทำธุระเสร็จก็ไม่รู้จะไปที่ไหนก็เลยแวะเข้าไปคุยกับป้าคนนึงที่รู้จักกัน ป้าคนนี้เค้าก็มีญาณองค์เทพเหมือนกันแต่ป้าเค้ารับดูดวงค่ะ...(อะแน่รู้นะว่าคิดอะไร) ป่าวละค่ะแต่ป้าเค้าไม่ใช่ร่างทรงนะค่ะเค้ารับดูเหมือนไพ่บอกไพ่ยิปซีค่ะ ป้าเค้าก็มีความรู้เรื่องการปฎิบัติดีนะค่ะและอีกอย่างคุยถูกคอกันหนูก็เลยชอบเค้าไปคุยด้วย พอดีวันนั้นเขาไปป้าเค้ามีแขกค่ะหนูกับน้องอีกคนก้เลยต้องนั้งรอข้างนอกก่อน
....โถ้ โถ้ โถ้ นั่งไปนั่งมาก็ได้ยินเสียงแว้วมาค่ะ หนูจ๋า มาหาป้าหน่อยสิลูก เนี่ยป้าวานอะไรหน่อยลูก ไอ้ตัวเราเองก็นึกว่าไม่มีไรก็เลยเดินเข้าไป ทีไหนได้ค่ะ พอเห็นหน้าป้าเค้าแล้วกับหน้าคนที่อยู่ข้างในอีก 2 คน หนูก็เกิดความคิดมาในใจว่า งานเข้าแล้วแน่ๆ เลยกู (โทดทีนะค่ะที่ใช้คำหยาบ *ทั้งนี้เพื่ออัธรสในการอ่านค่ะ) แล้วป้าเค้าก็พูดว่า "หนูจ้าช่วยน้าเค้าหน่อยนะลูกนะน้าเค้าร่างกายป่วยปวดไปหมดทั้งตัวเลยดวงไม่ดีอีกด้วยลูกเค้าไม่ไหวแล้วลูก" ด้วยความกลัวหนูเลยตอบไปด้วยความเร้วแบบHi speed เช่นกันว่าป้าค่ะไม่ไหวละค่ะหนูกลัวหนูทำไม่เป็นหรอกค่ะ หนูเองก็ปฏิเสธกันอยู่นาน สุดท้ายหนูเองก็ต้องยอมจำนนป้าเค้าเพราะน้าคนนั้นเค้าพูดกับหนูว่าหนูจ้าช่วยน้าหน่อยนะลูกนะ น้าไม่ไหวแล้วน้าทรมานมากปวดไปหมดทั้งตัว น้าเค้าพูดไปพร้อมกับยกมือไหว้หนูด้วยค่ะ ด้วยความที่หนูเป็นคนใจอ่อนไม่หรอกค่ะใครเจออย่างหนูก็ต้องช่วยค่ะ เพราะสภาพที่หนูเห็นน่าสงสารจริงๆค่ะ
พอพูดกันตกลงกันเสร็จแล้วหนูก็เริ่มเปิดพระโอษฐ์ค่ะ (ต้องขอบอกก่อนนะค่ะนี้คือรายแรกในการรักษาของหนูค่ะ มันถึงทำใจลำบากมาก ภายในใจหนูก็กลัวผิดพลาดแต่ก็เอาว่ะหนูเลยพูดอธิษฐานถึงพ่อต้นว่าให้ท่านช่วยให้การเปิดนี้สำเร็จด้วยเถิดค่ะ ) จากนั้นหนูก็ให้พี่เค้าทำตามขั้นตอนการเปิดพระโอษฐ์แบบที่หนูเคยเปิดมาค่ะ
ไม่น่าเชื่อค่ะหนูแทบไม่เชื่อสายตาและรูหูตัวเองว่าเปิดสำเร็จอย่างง่ายดาย แต่ภายในความดีใจนั้งแฝงไปด้วยความหนักใจมากๆเลยค่ะ เพราะเปิดติดปั้บ หนูเองก็ยังไม่รู้ว่าเค้าเป็นใครหนูก็เริ่มพูดคุยกับเค้า พูดก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะเค้าพูดแค่ กุ๊กๆๆๆ ๆ กุ๊กๆๆๆ หนูคิดแล้วในใจตั้งแต่แรกว่าญาณที่ลงประทับน้าคนนี้มันแปลกเหมือนสัตว์เหมือนไก่ หนูเลยบอกเค้าค่อยๆพูดพูดเป็นภาษามนุษย์นะ และแล้วเค้าก็พูดออกมาว่าเค้าเป็นเจ้ากรรมนายเวรของน้าคนนี้ หนูก็ค่อยพูดกับเค้าอย่างเพราะๆ แต่ก็ไม่เป็นผล หนูถามเค้าว่าที่ร่างสังขารเค้าเจ็บป่วยเป็นเพราะเค้าทำให้สังขารเป็นแบบนี้ใช่ไหม เค้าบอกว่าใช่แล้วตอบออกมาอย่างสะใจว่า "กูชอบ กูชอบ" หนูและน้องที่มาอีกคนตกลงกับเค้าอยู่นานก็ไม่เป็นผล แถมเค้ายังทั้งพูดไปทุบตึสังขารไปด้วยตลอดเวลาหนูเห็นแล้วทนไม่ได้ และคิดว่ามันคงไม่มีประโยชน์ที่จะต่อลองต่อไป หนูเลยอธิษฐานในใจว่าพระแม่โปรดช่วยหญิงผู้นี้ด้วยเถิดค่ะคิดว่าเป็นการสะสมบารมีนะค่ะ หนูเลยจับที่ศรีษะเค้าแล้วญาณในของหนูท่านก็พูดภาษาเทพออกไปแต่ในขณะที่ท่านพูดนั้นเค้าก็ต่อสู้ขัดขืนตลอดเวลา ไม่ทันไรน้าคนนั้นเค้าก็เกิดอาการ เหมือนจะอาเจียนลมอยู่ 2-3 ครั้งอ่ะค่ะ และกรี้ดเล็กๆ ไม่ทันไร ญาณเค้าถอยออกไปทิ้งสังขารน้าเค้าสลบไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลยอ่ะค่ะ
หนูรอน้าเค้าฟื้นตัวก็เลยมานั่งคุยกัน
.........เป็นงัยบ้างค่ะน้า น้าเค้าตอบว่าสบายตัวมากเลยจ้า หนูเลยถามเค้าต่อว่าน้าค่ะน้าทำอาชีพอะไรเค้าบอกว่าเค้าชำแหละไก่ขายค่ะ แต่เค้าไม่ได้ฆ่าไก่เอง หนูเลยพูดกับเค้าอีกว่าน้ารู้ไหมค่ะว่าที่น้าเป็นแบบนี้เพราะอะไร ไม่รู้ จ้า
เจ้ากรรมนายเวรเค้ามาเอาคืนแล้วนะค่ะอีกอย่างน้าไม่ค่อยทำบุญสวดมนต์กรรมเลยตามทันเร็วค่ะ เจ้ากรรมนายเวรเค้าบอกกับหนูว่าน้าฆ่าเค้า น้าเค้าตอบหนูน้าไม่เคยฆ่าไก่นะจ้าน้าชำแหละไก่อย่างเดียวจ้า ทันใดนั้นน้าเค้าก็พูด ขึ้นมาว่า "น้านึกออกแล้วสมัยสาวบ้านแม่สามีน้าเค้าเปิดฟาร์มเลี้ยงไก่น้ากับสามีรับจ้างแม่สามีเชือดไก่ขายจ้า น่าจะเป็นตอนนี้แหละ นั้นน่าถึงบางอ้อตรงนี้นี้เอง หนูเลยบอกเค้าน้าไปทำบุญทำทานมากนะค่ะ สวดมนต์แผ่เมตตากรวดน้ำให้เจ้ากรรมนายเวรมากนะค่ะถึงตอนนี้เค้าจะปฏิเสธผลบุญของเราสักวันเค้าคงใจอ่อนค่ะน้า โชดดีค่ะ มีอะไรก็โทรหาหนูได้นะค่ะเป็นงัยก็บอกกันค่ะ
สรุปค่ะจนถึงบัดนี้เค้าก็ไม่เห็นโทรมาบอกข่าวคราวกันเลยค่ะแต่เห็นป้าที่หนูชอบไปคุยด้วยว่าเค้าเห็นน้าคนนี้ก็สบายดีแล้วก็ไม่เป็นไรอ่ะค่ะหนูก็เลยสบายใจ
หนูก็เลยเอามาเล่าให้ฟังเพื่อ พี่ๆ น้องสายสัญญามีอะไรจะแนะนำก็เค้ามาแนะนำกันนะค่ะ
.............ขอบพระคุณสายสัญญานะค่ะที่ทำให้หนูรู้สึกมีความสุขใจเช่นนี้ค่ะ.....
****ความสุขใดเล่าจะเท่ากับการได้ช่วยเพื่อนมนุษย์ด้วยกันค่ะ****
