* รำลึกถึง อ.บุญเพ็ง พันธุ์สุวรรณ *

[mama]

   อาจารย์ประหยัดเริ่มจะสงสัยว่า อ.บุญเพ็งเป็นเจ้าของบ้านหรือว่าอาจารย์ประหยัดเป็น  แล้วอาจารย์ประหยัดเป็นขี้ข้ารับใช้แกมาตั้งแต่ชาติปางไหน  ได้ยินอย่างนี้แล้วความเมตตาในใจที่เคยมีก็เริ่มจางหาย  ละลายเหมือนน้ำแข็งในแก้วกาแฟที่ปล่อยทิ้งเอาไว้นานมันก็จะกลายเป็นน้ำ  ทั้งที่ขับรถไปส่งโปรดญาติทุกวันและญาติที่มาที่บ้าน  อ.บุญเพ็ง  ได้เงินไปประมาณหมื่นบาทเศษ  
abcd=(อาจารย์ประหยัดเริ่มจะสงสัยว่า อ.บุญเพ็งเป็นเจ้าของบ้านหรือว่าอาจารย์ประหยัดเป็น  ไม่ทราบว่าคุณรู้ความในใจอประหยัดด้วยหรือ(คงเป็นอาจารย์ประหยัดเองใช่ไหมที่เขียนเนี่ย)

  (อาจารย์ประหยัด) ถ้าอ่านแล้วยังไม่รู้ว่าใครเขียน ก็ไม่ฉลาดแล้ว  เขียนแรงมามันก็ต้องตอบแรงไปนะ เล่นเข้ามาด่าถึงพ่อ-แม่ ก็ต้องเจออย่างนี้แหละ เว็บนี้เจ้าของเขาเอาไว้ให้เผยแพร่ความรู้สายสัญญา ๑๐๐% แต่ก็สามารถโต้ตอบได้ทุกเรื่อง ไม่ยกเว้นคำพูดว่าจะรุนแรงแค่ไหน เป็นชาย หรือ หญิง เข้ามาแล้วก็จะรู้ว่า "ใครเป็นใคร"

[mama]

 
  แล้วจะมาประหารมารในวันต่อไป  เพราะว่าตอนนี้หนูไม่ว่าง อุตสาห์ปลอมตัวเป็น อี เบญจวรรณ ก็ยังมีคนรู้ว่าหนูเป็นใคร แต่ไม่ใช่แมวยั่วสวาทนะ เพียงแต่หนูชอบมากกว่าปกติเท่านั้นเอง ยังไม่เคยอิ่มในรสชาดของกิเลศตัณหา แม้ตัวเองนั้นเป็นสายสัญญา ซึงไม่ใช่ของฟรี ใครเข้ามาก็ต้องเสียเงิน แต่ของหนูนั้นฟรีนะคะ สนใจติดต่อได้ที่ โทร.082-6096851

(อาจารย์ประหยัดตอบ) ศิษย์ไอ้แก่บุญเพ็ง ๑๘ มงกุฎ เอ๋ย  แล้วเอ็งจะได้รู้ว่า ใครเป็นใคร  ในสถานที่นี้  ผู้ที่เปิดเว็บให้นี้  เขาให้ข้าฯ มาเปิดเผยสายสัญญาที่เป็นของแท้เป็นของจริงที่ไม่ต้มใคร  เว็บนี้เป็นเว็บที่ ๔ แล้ว ที่ข้าฯ เลิกเขียนมา ๓ เว็บ เพราะว่าข้าฯ ไม่หากินกับคนในสายสัญญา  รีบ ๆ เข้ามาประหารนะ กูนี้กลัวมึงเสียจริง ๆ

[abcd]

  วันสุดท้ายที่อาจารย์ประหยัดไปส่ง อ.บุญเพ็ง ไปโปรดญาติที่บ้านคุณอู๊ดนั้น  พอขับรถออกจากบ้านมาติดไฟแดงที่สี่แยกสันป่าข่อย  อ.บุญเพ็ง ก็พูดกับอาจารย์ประหยัดว่า  พ่อนี้เป็นคนมีบุญมีบารมีสูง  จึงทำให้ประหยัดนั้นมาบริการขับรถรับส่ง  คนใช้ก็บริการอย่างดี  ทำกับข้าว ซักเสื้อผ้าให้ทั้ง ๒ คน  นอนก็นอนห้องแอร์  ตอนนี้อาจารย์ประหยัดไม่ปล่อยให้ อ.บุญเพ็ง พูดพล่ามยกยอปอปั้นตนเองอีกแล้ว  
  abcd=(เริ่มปฏิบัติกับอาจารย์บุญเพ็งมา สิ่งแรกที่ท่านสอนซึ่งมันฝังอยู่ในใจและยึดตามคำของท่าน "อย่าลืมคุณ หย่าหลงตนเอง" "ไม่ว่าญาติจะจนหรือรวยขอให้โปรดเอาทุกคนและให้เท่าเทียมกัน" จากคำสอนที่ท่านสอนข้าพเจ้าได้ยึดปฏิบัติตลอดมาและขอสาบานว่าสิ่งที่เขียนนี้เป็นความจริงไม่ได้ยกย่องท่านประการใดถ้าข้อความนี้ไม่เป็นจริงขอให้ข้าพเจ้ามีอันเป็นไปและถ้าคนที่ใส่ร้ายป้ายสีอาจารย์ที่ปฏิบัติดีถือดีตลอดมาขอให้ขอให้พระองท่านได้ส่งไปยังเมืองสลิง ส่งไฟบรรลัย ไฟบรรลัยกรรย์ไปเผาเป็นนิจจรัญสัญญาสายนะ)  

  อาจารย์ประหยัดนั้นไม่เคยลืมบุญคุณคน  ในวันที่ไปส่ง อ.บุญเพ็ง ไปบ้านคุณอู๊ดนั้น คนที่มีบุญคุณกับ อ.บุญเพ็ง ก็คือ อาจารย์ประหยัด  ซึ่งการที่ไปเอา อ.บุญเพ็ง มาไว้ในบ้าน  โดยที่อยู่กันมาหลายวัน แม้แต่องค์พระธรรมองค์เดียวมันก็ไม่เคยประจุให้ ใครมีบุญคุณกับใคร "การพูดความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย" ไม่ใช่เป็นการหลงตนเอง  ทำสิ่งใดในสายสัญญาแล้วก็ออกเหตุเห็นผล ก็พูดไปตามนั้น  ไม่ใช่กินขนมจีนน้ำยาแล้วไม่มีปัญญากินหูฉลาม เสือกมาพูดว่า กินหูฉลามจนขนมันออกรูจมูก  เมื่อเกิดมาไม่จนจะให้พูดว่าจนหรือ ก็กระดากปาก รสนิยมสูงแต่รายได้น้อย ก็ขอให้กินขนมจีนน้ำยาต่อไปเถอะ
     คนที่ไปนอนบ้านกู ๗-๘ วัน แดกข้าวบ้านกูด้วย ๓ มื้อ  มึงว่าใครมีบุญคุณกับใคร  มันแดกข้าวบ้านกูแล้วมันมีบุญคุณกับกูหรือ มึงเอาหัวแม่ตีนซ้ายหรือขวามาคิดมาพูดกับกู

[abcd]

   ในขณะที่ อ.บุญเพ็ง รับสังฆทานจากคุณอู๊ดและเจ๊จามรนั้น  คุณอู๊ดนั่งใกล้ อ.บุญเพ็ง  เจ๊จามรนั่งถัดมา  อาจารย์ประหยัดนั่งข้างเจ๊จามร  องค์บารมีของคนทั้งคู่ก็ลงประทับร่าง  เจ๊จามรยื่นมือซ้ายมาหาอาจารย์ประหยัดเพื่อให้อาจารย์ประหยัดจับ  อาจารย์ประหยัดก็จับมือเจ๊จามรไว้  แล้วคุณอู๊ดก็ยื่นมือมาจับมืออาจารย์ประหยัดอีกคนหนึ่ง  แล้วองค์บารมีของอาจารย์ประหยัดก็ร่ายพระเวทย์ออกไป  ในที่นั้น 4 คน มี 3 คนที่ไม่รู้ว่าเหตุผลทำไมทั้งสองคนจึงทำเช่นนี้  แต่อาจารย์ประหยัดทราบ  ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะว่าองค์บารมีของคุณอู๊ดและเจ๊จามรนั้น  ต้องการให้องค์บารมีของอาจารย์ประหยัดช่วยปกป้องทั้งสองคน  เพราะว่า อ.บุญเพ็ง นั้น  ทำของไม่ดีใส่คนทั้งสอง  อ.บุญเพ็งหากินกับคนทั้งสองได้เพียงแค่ครั้งเดียวก็เกินพอและมากไปแล้ว  ตั้งแต่ตัวการคือคุณหลินที่ได้เชิญ อ.บุญเพ็งมา  เธอไม่เคยโผล่หน้าไปที่บ้านอาจารย์ประหยัดเลย  ศิษย์สัญญาประเภทนี้ไม่มีวันที่จะเจริญก้าวหน้าในสายสัญญาหรอก
   abcd=(อ.บุญเพ็ง นั้น  ทำของไม่ดีใส่คนทั้งสอง คนที่มันคิด และกระทำไม่ดีกับคนอื่นซึ่งมันไม่ละเอียดในธรรม ก็จะมองว่าคนอื่นไม่ดีเหมือนมัน ถ้าคนอ่านอยากรู้ว่าอาจารย์บุญเพ็งเป็นคนเช่นไรท่านลองสอบถามดูหลายท่านดู อย่าฟังแต่พวกหมาเห่าใบตองแห้ง

  สายสัญญานั้นเป็นของดีจริง  แต่พวกเศษสวะอย่าง นายบุญเพ็ง และพวกมึงที่เป็นศิษย์ นั้น  มึงคงจะจนมากจนไม่มีอะไรที่จะให้อาจารย์ของมึง  จึงทำให้ไม่ได้รู้ซึ้งถึงสันดานของไอ้แก่บุญเพ็ง กูจะบอกให้มึงรู้ว่า พวกมึงไม่ต้องไปถามใคร มึงไปถามเจ๊จามร ได้ที่ร้าน จามรธรรม อยู่ที่สี่แยกช้างเผือก อ.เมืองเชียงใหม่  
   ถ้าไอ้แก่บุญเพ็งมันเป็นอาจารย์สายสัญญาที่ดีจริง แน่จริง ทำไมมันถึงไม่ไปทำมาหากินที่เชียงใหม่อีก  อาจารย์ประหยัดนั้นไม่เก่งเหมือนอาจารย์ของมึง  แต่อาจารย์ประหยัดนั้นไปยกถาดที่กรุงเทพฯ มากกว่า ๓๐๐ คนแล้ว  และจะไม่กลับไปโปรดญาติแบบพวกมึงอีกเป็นอันขาด  คนที่เข้ามาในสายสัญญานั้นระดับพวกมึงยังกระจ๊อกมาก
  สอบถามหลายท่านดู  หลายท่านนั้นมันเป็นสัตว์หมาที่ไหน  หมาบ้ากูมีชื่อทั้งนั้น  ถ้ามันเป็นอาจารย์สายสัญญามันน่าจะมีชื่อเสียงมีสำนักห หรือถ้าเป็นระดับ VIP ก็ต้องมีเว็บเป็นของตนเอง

[abcd]

        
อ.บุญเพ็ง ก็เรียกอาจารย์ประหยัดไปเขียนองค์พระธรรม  แกให้อาจารย์ประหยัดนอนคว่ำ  เขียนไปสักครู่หนึ่ง  แกก็กากะบาดใส่หลังอาจารย์ประหยัด 4-5 กา  ก็นิดหน่อยเพียงแค่เลือดไหลซิบ ๆ เท่านั้นเอง  เป็นการแก้แค้นที่อาจารย์ประหยัดไปรู้เท่าทันแก  
abcd=(30กว่าปี อาจารย์บุญเพ็งท่านสอนลูกศิษย์อยากให้ลูกศิษย์ได้ดี เป็นอาจารย์ที่ไม่แพงวิชายินดีกับลูกศิษย์ได้ดี (สอบถามลูกศิษย์ก้นหม้อท่านท่านได้)

ปรมาจารย์ประหยัดนั้นเป็นคนก็ย่อมจะอยู่กับคนและก็อยู่กับเทวดา  ส่วนพวกสิบแปดมงกุฎอย่าง ไอ้แก่บุญเพ็ง และพวกมึงนั้น มันเป็นประเภทสำภเวสี มันก็อยู่กับพวก สำภเวสี พวกเดียวกันนั่นแหละ
  แล้วอย่าง อ.สมเดช ที่ไอ้แก่บุญเพ็งมันพาไปโปรดญาติที่บ้านกูนั้น เป็นลูกศิษย์ก้นกุฎฏิของมันใช่หรือเปล่า น่าจะเก่งพอๆ กับไอ้แก่บุญเพ็งนะ  แต่ทำไมไปหากินที่วิหารใหญ่  ที่บอกว่าหากินก็เพราะว่า  มีแต่ อาจารย์ที่จะคอยประจุให้กับคนที่ไปวิหาร พอนอนลงไปก็กจะเลือกคนเขียนองค์พระธรรมไม่ได้ จะพากันมารุมเขียน ๓-๔ คน  ที่รุมเขียนก็เพราะเมื่อจ่ายเงินก็จะต้องจ่ายให้กับทุกคน  อ.สมเดช นั้นไอ้แก่ราคาคุยคุณภาพเอาไว้มาก เข้ามาในสายสัญญาปี พ.ศ.๒๕๒๔  ก็ราคาคุยไปเถอะ กูก็ไม่เชื่อ เฉพาะตัวไอ้แก่เพ็งแล้ว กูก็เบื่อราคาคุยเต็มทนแล้ว

[abcd]

อ.บุญเพ็ง ได้แสดงธาตุแท้ของแกออกมาให้เห็น  เทียนทุกเล่ม ธูปทุกดอก ที่ลูกศิษย์มาทำสังฆทานนั้น  แกขนไปแม้แต่ธูปก้านเดียวไม่เหลือเอาติดหิ้งพระไว้เลย  ส่วนธูปเทียนที่จุดทุกวันนั้นเป็นธูปเทียนของอาจารย์ประหยัดหมด  สันดานเห็นแก่ได้เห็นแก่ตัวนั้นมีอยู่ในอาจารย์สายสัญญาคนนี้ที่มีชื่อว่า อ.บุญเพ็ง หมด  
  abcd= (ถ้าปฏิบัติไม่ระเอียด จะไม่รู้เหตุ รู้ผลบางประการของบารมี พวกมารก็มักจะคิดในทางที่เลว)

ถุย อีสัตว์นรก กาฝากในสายสัญญา  คนระดับมึงหรือ จะไปรู้เหตุรู้ผลของ "พระบารมี"  มึงก็รู้อยู่แต่ว่า จะหากินกับพวกหน้าโง่ทั้งหลายที่ไม่รู้อะไร เข้ามาทำสังทานแบบไอ้แก่บุญเพ็งทำมาหาแดกนั่นแหละ ไปเชียงใหม่ใครมาหาทุกคนไอ้แก่บุญเพ็งก็จะให้ทำสังฆาน  แบบนี้ไม่ทำมาหาแดกแล้วจะให้บอกว่าทำอะไร

[abcd]

   ตอนเย็นภรรยาอาจารย์ประหยัดเข้าบ้านไป  อาจารย์ประหยัดก็เปิดเสื้อด้านหลังให้ภรรยาดูถามว่าทำไมมันถึงแสบ  ปรากฏว่าด้านหลังอาจารย์ประหยัดนั้นมีรอยกากะบาดอยู่  ภรรยาอาจารย์ประหยัดโมโหใหญ่จะตามไปด่า อ.บุญเพ็ง  อาจารย์ประหยัดก็ห้ามแกเอาไว้
   abcd=(ขอดูภาพตอนที่อาจารย์บุญเพ็งกากบาทหน่อยสิ อย่าเห่าเพล่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

  อีสัตว์นรกในสายสัญญามาขอดูภาพตอนที่ ไอ้แก่บุญเพ็งกากบาท  คนอย่างมึงอ่านภาษาไทยยังไม่รู้เรื่อง ในตอนไอ้แก่บุญเพ็งมันกากบาทบนหลังกูนั้น ในขณะนั้น ไม่มีใครถ่ายรูปให้กูโว้ย  กูเขียนเอาไว้ว่า ลูกชายของคุณไตรเทพเป็นคนถ่ายเอาไว้ให้  แล้วกูเองนั้นก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเสียเวลาไปสแกนรูปแล้วเอามาให้สายสัญญาระดับกระจ๊อกอย่างมึงดูหรอก มึงนั้นมันเพียงแค่เศษสวะในสายสัญญาเท่านั้นเอง

[abcd]

  สายสัญญา-ประยุกต์ = "ขาวสะอาด เที่ยงธรรม ไม่รับจ้างสร้างบารมี   ไม่รับจ้างเขียนองค์พระธรรม"
(สายสัญญา-ประยุกต์ = abcd=มึงจะมาเปลี่ยนสายสัญญาของพ่อกูหรือ ไอ้สัตว์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ )
  ( abcd=ไม่รับจ้างสร้างบารมี  ไม่รับจ้างเขียนองค์พระธรรม มึงนี่มันมารๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆจริงๆ พระองค์ท่านให้โปรดเอาญาติ เอาสังขาร เอาวิญญาณ เอาบ้าน เอาเมือง ไม่รู้หลักสายสัญญาอย่าสเอาะเป็นเก่ง)
      abcd=พ่อต้นฯ ท่านพูดเอาไว้ว่า
    abcd=ในทางตรงกันข้าม  ถ้าผู้ปฏิบัติธรรมผู้ใด  สร้างคุณค่าทางคุณธรรมเพียงพอ  สร้างคุณค่าในองค์พระธรรมนั้น ๆ ยังไม่ได้  ยังมิได้รับรองเป็นสัญญากรรมสิทธิ์แห่งตน  ไปเลือกคัดเอาองค์พระธรรมเอาเอง หรือได้รับบรรจุองค์พระธรรมสร้างตน  แต่มรรคผลยังไม่เกิดแก่ตน  คิดเอาองค์พระธรรมไปเที่ยวโปรดญาติไปทั่ว ๆ  ไปเรียกร้องให้ญาติสนองคุณ  สำคัญตนว่า เอาธรรมเป็นทานเที่ยวสั่งสอนญาติ ก็ไม่เกิดผลรับรองแก่ญาติ  จัดว่าไม่บริสุทธิ์ยุติธรรม  ถึงแม้จะมีเจตนาดี  อยากให้เขาดี  ก็ยังจัดว่าหลอกลวงญาติก็ได้ แต่ญาติที่สนองปัจจัยจะได้ทำทาน  จะกลับเป็นเกิดเวรคาอยู่ในตัวตนของผู้โปรด  ผู้โปรดจะตกอยู่ในฐานะรับจ้างสร้างบารมีให้แก่ญาติ  คาเวรคากรรมกับญาติมาก ๆ  จะเอาตัวไม่รอด  ในผู้ปฏิบัติธรรมสายสัญญามีตัวอย่างให้เห็นมาแล้ว  ค่อยแคบไป  จืดจางไป
    (อาจารย์ประหยัด) สงสัยว่าวันนี้กูคงจะไม่ได้พูดกับสัตว์นรกในสายสัญญาเสียแล้ว  น่าจะเป็นเหี่ยแถว ๆ อุบลราชธานี  มึงคงจะไม่ทราบประวัติของกู  กูเป็นอาจารย์สายสัญญาที่โปรดญาติ  ไม่เคยเรียกเงินใคร  กูก็ทำแบบไอ้แก่บุญเพ็งทำนั่นแหละ  แต่กูให้ยิ่งกว่าที่มึงว่าเสียอีก  มึงคงจะไม่ทราบว่า กูเองนั้นเอาความรู้ในสายสัญญาทั้งหมด แม้แต่องค์พระธรรมมากกว่า ๓๐๐ องค์ เอามาลงแผ่น VCD แล้ว ไลท์แจกไปมากกว่า ๑๐๐๐ แผ่น  ทำให้เวลานี้อาจารย์สายสัญญาหากินฝืดเคือง  พวกอาจารย์ลูกศิษย์พ่อต้นฯ มันรู้จักกูหมด แล้วพวกนี้จะเรียกสังฆทานจากลูกศิษย์ได้ยาก  กูต่อให้พวกมึงไปหากินเชียงใหม่ พวกมึงไปแล้วก็จะขาดทุน  ขนาดในกรุงเทพฯ นั้น พวกสายสัญญายังหากินไม่ค่อยจะได้ เพราะว่าถ้าไปหากูไม่เสียเงิน ได้เหล็กจารฟรี เอกสารเพียบ สมุดองค์พระธรรม แล้วมีองค์พระธรรมแจกฟรีอีกมากมาย  จนพวกมึงจะทำมาหาแดกในสายสัญญาจะไม่ได้อยู่แล้ว
    ที่มึงเขียนว่าพ่อต้นเป็นพ่อของมึงนั้น  พ่อต้นฯ เป็นผัวของแม่มึงหรือ  แม่มึงเป็นเมียคนใดของพ่อต้นฯ  ในประวัติของพ่อต้นฯ ที่กูพิมพ์นะกูยังคิดไม่ออกว่ามึงเป็นลูกสาวของพ่อต้นฯ เกิดจากเมียคนใด  แล้วคนรุ่นนั้นที่เป็นลูกพ่อต้นฯ นะ ไม่น่าที่จะมีปัญญาซื้อ Computer มาเล่น และแน่นอนที่สุดกูว่าเล่น Internet ไม่เป็น  แม่มึงไปผสมพันธุ์กับสัตว์ชนิดไหน จึงบังอาจมาอ้างเอาว่าพ่อต้นฯ เป็นพ่อของมึง  ขนาด อาจารย์กว้าง เสาวโรนุพันธุ์ ลูกชายคนแรกของพ่อต้นฯ ยังไม่สามารถเข้าไปหากินในวิหารใหญ่ได้ นอกจากจะก้มหัวให้กับ อ.สุภาพ จะไปเปิดขอดูที่ไว้ศพของพ่อต้นฯ ยังต้องไปขออนุญาติจาก อ.สุภาพน้องสาวของตนเองเสียก่อน ไอ้อีสัตว์นรกที่หากินในสายสัญญาโปรดรู้ไว้เสียด้วย
  อย่ามืดบอด  กูเรียกท่านอาจารย์ทองพูน ว่า "พ่อต้น" กูก็เรียกตามอาจารย์และลูกศิษย์ของท่านที่ให้ความนับถือ  แต่พ่อต้นฯ ท่านก็หาใช่พ่อบังเกิดเกล้าของกูไม่  มึงไม่ได้ใช้นามสกุล "เสาวโรนุพันธุ์" อย่าเสือกมากล่าวอ้างเอาพ่อต้นฯ เป็นพ่อ 

acbd= พระองค์ท่านให้โปรดเอาญาติ เอาสังขาร เอาวิญญาณ เอาบ้าน เอาเมือง ไม่รู้หลักสายสัญญาอย่าสเอาะเป็นเก่ง)
  พระองค์ท่านที่มึงพูดถึงนั้น  ก็ว่าคงจะไม่ได้หมายความถึงพ่อต้นฯ แต่น่าจะหมายถึงพ่อมึงคือไอ้แก่บุญเพ็ง  ใครที่มีเงินไอ้แก่บุญเพ็งจะตามไปโปรดให้หมด  มันไปอยู่บ้านกูเพียงแค่อาทิตย์เดียว  ค่าโทรศัพท์บ้านกูหมดไปพันกว่าบาท  อย่างนี้เขาเรียกว่าเสือหิวจากอุบลไปล่าเหยื่อที่เชียงใหม่  รู้สึกว่าอาจารย์สายสัญญาทุกคนจะนำเอาชื่อเสียงไป "ดับ" ที่เชียงใหม่หมด  พ่อมึงไปโปรดเอาบ้านเอาเมืองนะซี่  บ้านเมืองประเทศไทยมันจึงลุกเป็นไฟ  โดยเฉพาะที่ราชประสงค์ ไฟโลกีย์ของมึงและของพ่อมึงจึงไปลุกโชนที่นั่น  โปรดญาติแม่งมันยังไง  แทนที่จะทำให้บ้านเมืองสงบสุข  ทำให้บ้านเมืองฉิบหายวายวอด  พวกมึงมันมีตาทิพย์หรือตาถั่วกัน  ราคาคุยฉิบหาย

[abcd]

  พอตกกลางคืนอาจารย์ประหยัดก็ไปหาคุณไตรเทพ  ให้เชิญพ่อพระศิวะลงประทับ  
   abcd=(ที่แท้ก็พวกร่างทรงมิน่าไม่รู้จักธรรมสายสัญญา)

  พวกมึงเป็นสายสัญญาระดับกระจ๊อก ระดับหากินกับชาวบ้าน  พวกมึงเคยอ่านกฎของสายสัญญาบ้างไหม ที่ว่าห้ามไปละเมิดพระบารมีของคนอื่น คนที่ปฏิบัติ ในสายสัญญาด้วยกัน  ซึ่งถ้าเขาปฏิบัติดีถ้าเราไปล่วงเกิน ก็จะถูกทำโทษ  ทำไมคนอย่างกูนั้นถึงได้กล้าล่วงเกิน ไอ้แก่บุญเพ็ง ไอ้แก่หอมฟุ้ง ขอบใจกลาง อาจารย์บุญมา นพสันเที๊ยะ อาจารย์พงษ์วิทย์ บูรณะอุดม ก็เพราะกูเป็นร่างทรงนั่นแหละ เมื่อกูมี่องค์พระบารมีประจำสังขาร  พวกมึงเองนั้นยังโง่งี่เง่าปัญญาอ่อนอยู่ มึงไม่รู้หรือว่าที่พ่อต้นฯ ท่านบอกว่า "พระบารมี" นั้น ก็คือองค์ที่พ่อต้นฯ ท่านประทับทรงอยู่นั่นแหละ โธ่เอ๋ย อีควาย อีเหี่ยในทำเนียบรัฐบาล แท้ ๆ แต่กูน่าจะไม่สีซอให้ควายอย่างมึงฟัง

[abcd]

ลูกชายของคุณไตรเทพยังถ่ายรูปแผลที่หลังให้อาจารย์ประหยัดไว้ 2-3 ใบ  เอาไว้ดูเป็นอนุสรณ์ว่า  ในชีวิตครั้งหนึ่งในสายสัญญา  อาจารย์ประหยัดได้ไปเก็บงูเห่าเอามาเลี้ยงไว้ในบ้าน  แล้วในที่สุดงูแก่ ๆ ตัวนี้ก็ทดแทนบุญคุณโดยแว้งกัดอาจารย์ประหยัด
   abcd= (ถ้าขอดูรูปไอ้พวกตอแหลมันคงสร้างภาพขึ้นมาตามสันดานของมัน ถ้ามันไม่จริงขอให้มันตายเพราะงูตามสัญญา)

ทำไมกูจะต้องเอารูปถ่ายนี้ให้มึงดู  ในเมื่อมึงเป็นสายสัญญากระจ๊อก โนเนม  เพียงแค่กูให้มึงเข้ามาโพสในเว็บนี้ก็ถือว่าให้เกียรติมึงแล้ว  ที่กูไม่ลบทิ้งก็เพื่อที่จะเอาไว้สั่งสอนให้มึงรู้ว่า มึงนะเป็นใคร เป็นสายสัญญาเหี่ย ๆ มาจากไหน เท่านั้นเอง

[abcd]

  ตามบัญญัติของสายสัญญาที่ว่า  ห้ามก้าวล่วงบารมีของอาจารย์สายสัญญาและผู้ปฏิบัติธรรมด้วยกัน  
abcd=(ถูกต้องเพราะพระองค์ท่านได้สาบสรรพรรณให้พวกที่มีลักษณะดังกล่าวให้นั่งบรรลัย นอนบรรลัย)

ท่านปรมาจารย์ประหยัด นั้น ได้ก้าวล่วงบารมีของ อาจารย์ลูกศิษย์พ่อต้นฯ มามากมาย  นานกว่า ๑๐ ปี  บารมีที่มีอยู่ก็มีเหมือนเดิม "ด่าคนที่ควรด่า ยกย่องคนที่ควรยกย่อง" เป็นหัวข้อในหนังสือ "สยามรัฐ"  ผ่านมา สิบกว่าปี ยังไม่เห็นว่า พ่อต้นฯ หรือ อาจารย์สายสัญญาคนใดที่จะมากระทำการใด ๆ ทำพิธีใด ที่จะจัดการกับอาจารย์ประหยัดได้เลยซักคน  
  อาจารย์สุวิทย์ ผาสุขมูล เคยชุมนุมอาจารย์สายสัญญาทั่วบุรีรุมย์ กรุงเทพฯ  ไปตีหลักประหาร อาจารย์ประหยัด ที่เชียงใหม่  ผ่านมาหกเจ็ดปีแล้ว  มีแต่หลักกระจ๊อก ผุ ผุ ทั้งนั้นแหละ

[abcd]

ตามบัญญัติที่ อ.สุวิช เขียนเอาไว้นั้นมันจะเป็นจริงหรือไม่  เวลานี้ผ่านมาถึง ๙ ปี   พ่อต้นได้บอกอาจารย์ประหยัดเอาไว้ว่า  “เจ้าเป็นสายสัญญาที่ไม่เคยเก็บเงินใครเลย  ทำงานฟรีแล้วพระบารมีจะลงโทษเจ้าได้อย่างไร”  ตามคำพูดของ อาจารย์ ในสายสัญญาที่ชอบแอบอ้างพระบารมีนั้น
   abcd=(ท่านอาจารย์เตือนเสมออย่านำสิ่งที่พระบารมีไม่ได้กล่าวมากล่าวมันจะเป็นเวรเป็นกรรม)


อีควายเอ้ย  มึงรู้มึงไม่บอกให้ลูกศิษย์ทราบ  จะปล่อยให้ลูกศิษย์โง่ไปตลอดหรือ  กูเองนั้นรู้มายังไงก็ถ่ายทอดไปยังงั้น  มันจะเป็นเวรกรรมยังไง ในเมื่อ พระพุทธองค์ท่านตรัสเอาไว้ว่า "สัจจฺเว อมตวาจา" การพูดความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย  แม้แต่พ่อต้นฯ ก็ยังไม่สามารถที่จะไปลบล้างคำพุทธพจน์นี้ได้  เพราะฉะนั้น "กูไม่กลัวมึง" เพราะกูพูดความจริง

[abcd]

อย่าถามอาจารย์ประหยัดเลยว่าอาจารย์ประหยัดถูกพระบารมีลงโทษไหม ?  ต้องไปถาม อ.บุญเพ็ง ว่า ๙  ปีผ่านมานี้  ชีวิตความเป็นอยู่ของท่านเป็นยังไงบ้าง ?
(อย่าว่าแต่ ๙ ปีเลยผ่านมาไม่กี่ปีอาจารย์บุญเพ็ง   มีความสุขมากไปดูด้วยตาตัวเองได้นะท่าน)

ทำไมไอ้แก่บุญเพ็ง มันถึงไปหากินที่เชียงใหม่เพียงครั้งเดียว  ถ้ามันแน่จริงก็ให้พามึงไปอีกคน ไปคราวนี้น่าจะได้ลูกศิษยเป็นร้อย

[abcd]

ซึ่งถ้าจะถามอาจารย์ประหยัดว่าอาจารย์ประหยัดถูกอาจารย์สายสัญญา  ตีหลัก “ประหาร” อาจารย์ประหยัดไหม  อาจารย์ประหยัดตอบได้เลยว่า มีมากกว่า 5 ท่านที่ตีหลักประหารอาจารย์ประหยัด  
   abcd=(เอาอะไรมาวัดว่าถูกอาจารย์สายสัญญา  ตีหลัก “ประหารมากกว่า 5 ท่าน)

คนที่เป็นศิษย์สายสัญญาระดับกระจ๊อก  บารมีสร้างมาน้อย แม้จะปฏิบัติถึง ๓๘ ปี มันก็ได้แค่นั้นแหละ  อาจารย์ของมึงนั้นยังไม่สามารถปราบผี ไล่ผีออกได้ แล้วคนอย่างมึงจะไปรู้อะไรในเรื่องการตีหลัก  คนที่เป็นศิษย์ระดับจน ๆ นั้น อาจารย์เขาไม่ถ่ายทอดการตีหลักให้หรอกโว้ย แม้จะถ่ายทอดให้ เมื่อปฏิบัติตัวบารมีไม่ถึงมันก็ใช้ไม่ได้ แล้วคนอย่าง
มึงมันจะมารู้อะไร
     ให้มึงไปถาม นายฉัตรไชย โรจนศาสตรา และ อาจารย์สุวิช ผลสุขมูล ดีกว่า ว่าตอนที่ไปโปรดญาติที่ "ขวัญเวียง" ได้พาอาจารย์สายสัญญามาชุมนุมตีหลักประหาร อาจารย์ประหยัด กี่คน (เวลานี้อาจารย์ประหยัดก็ยังสุขสบายดี ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๔)

[abcd]

อาจารย์ประหยัดได้เป็น อาจารย์สายสัญญาประยุกต์  โด่งดังไปทั่วประเทศไทย ไม่มีอาจารย์สายสัญญาคนใดที่ได้ลงตีพิมพ์เรื่องในหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ที่มีนามว่า “ไทยรัฐ” แม้แต่ลูกศิษย์พ่อต้นยังโค่นอาจารย์ประหยัดไม่ลง  
   abcd=(อาจารย์ประหยัดได้เป็น อาจารย์สายสัญญาประยุกต์  พ่อต้นวางสังขารไม่เท่าไรมึงมาเปลียนชื่อสายสัญญาพ่อกูไปเป็นสายสัญญาประยุกต์แล้วหรือไอ้สัตว์)
(โด่งดังไปทั่วประเทศไทย ไม่มีอาจารย์สายสัญญาคนใดที่ได้ลงตีพิมพ์เรื่องในหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ที่มีนามว่า “ไทยรัฐ”)
   abcd=(สัตว์โลก กำลังหลงโลกหลงในโขลนที่เขาสวมให้)  
abcd= (แม้แต่ลูกศิษย์พ่อต้นยังโค่นอาจารย์ประหยัดไม่ลง แสดงว่ามึงอาจารย์ประหยัดไม่ได้อยู่ในสายสัญญา อ๋อลืมไปมารศาสนานี่เอง)
  มึงเป็นศิษย์สายสัญญาระดับกระจ๊อก มึงไม่เคยถูกอาจารย์สายสัญญาหลอกให้ทำสังฆทาน  แล้วผลของสังฆทานที่บรรดาอาจารย์สายสัญญาทำให้นั้นมันไม่ได้ผล  เท่ากับว่าพวกมึงนั้นหลอกลวงต้มตุ๋นชาวบ้านกิน  กูเองนั้นไม่เคยพยาบาทอาฆาติอาจารย์สายสัญญา  แต่ความจำของกูดี  เมื่อกูถูกต้มก็เอามาเขียนเล่าให้ลูกศิษย์กูฟัง  จึงทำให้พวกมึงทำมาหาแดกฝืดเคืองไม่ค่อยจะได้เงิน  ก็เป็นกรรมของพวกมึงไม่ใช่หรือ ที่มึงหลอกกูก่อน กูก็ได้เผยไต๋ของพวกมึงแล้ว  กูไม่ได้ความรู้ในสายสัญญามาฟรี ๆ กูซื้อมาด้วยเงินสด ๆ เป็นแสน  แต่กูก็ไม่ได้เอาสายสัญญามาขายกิน กูเอามาแจกฟรี ทั้งนั้น  พวกมึงนั้นจึงต้องเดือดร้อนไป่ตาม ๆ กัน