คำสอนของพ่อต้นฯ

[May 009]

พระองค์ต้นบรมครูตรัสเตือนสติศิษยานุศิษย์ให้รู้จักพิจารณา

    คำที่พระองค์ท่าน จะตรัสอยู่บ่อย ๆ คือคำว่า “ของมันลึกลับ” หรือลึกแลบ” ให้ญาติทั้งหลายรู้จักพิจารณา ตั้งให้ดีแล้วให้รู้จักประคองตน พระองค์ท่านได้อบรมสั่งสอนให้ญาติทั้งหลายปฏิบัติตนไปในทางที่ดีให้งดจากสิ่งที่ชั่วทั้งหลาย ถือให้เที่ยงให้ละเว้นจากอบายมุข หันมาสร้างสมบารมี ให้รู้จักระลึกถึงคุณบิดามารดา คุณครูบาอาจารย์ ให้รู้จักคุณธรรมเพื่อสู่หนทางบรรลุแจ้ง คุณธรรมห้องอริยะเจ้า พระองค์ท่านจะเตือนสติญาติทั้งหลายเสมอว่า อย่าลืมสัญญานึกได้เมื่อไรก็ให้ภาวนา ภาวนาได้ทุกอิริยาบถ ผู้ใดทำตามคำสั่งสอนพระองค์ท่านได้ด้วยความเพียรพยายามสร้างเอา ศิษย์ผู้นั้นก็จะได้รับความสว่างบรรลุธรรมตามกุศลมูลเดิมจะแสดงเหตุได้
    พระองค์จะพิจารณาจากพระบารมีแล้วเห็นว่าศิษย์ท่านใดสร้างได้สูงแล้ว ก็ฉันทานุมัติให้เป็นอาจารย์บัญญัติให้ไปเที่ยวประสิทธิ์คุณธรรมโปรดญาติไปทั่ว ๆ ได้ บางโอกาสพระองค์ท่านก็พิจารณาบารมีเปิดบอกว่า ญาติของศิษย์ผู้นั้นอยู่ทางทิศนั้นทิศนี้ พระองค์ท่านจะพิจารณาพระบารมีก็จะเปิดบอกให้ทราบ ศิษย์บางท่านมีกุศลมูลเดิมมาก ก็จะพิจารณาเปิดบารมีเห็นว่ามีญาติมาก ซึ่งเป็นเรื่องของกุศลมูลเดิมแต่ละบุคคล ศิษย์ผู้เที่ยวไปโปรดญาติท่านผู้ใดอยู่ภายในวิหาร เมื่อกลับมาสู่วิหารของพระองค์ท่าน
    ผู้ใดรู้เท่าทันพระบารมีก็จะขึ้นไปกราบทูลรายงานพระองค์ท่าน ให้พระบารมีพิจารณาตรวจสอบผลงาน พระองค์ท่านจะเปิดบารมีพิจารณาบรรจุรวบอานิสงส์ให้ แล้วบัญญัติองค์พระธรรมให้สร้างตนเสริมบารมีให้สูงขึ้น บางท่านต้องให้พระองค์ท่านดับล้างมารช่วยหรือลงหลักปราบมารช่วย ศิษย์บางท่านเที่ยวไปโปรดญาติมาได้ก็มาทูลรายงานไม่ตรงตามความจริง แต่พระองค์ท่านรู้เห็นหมด เป็นการผิดบารมี พระองค์ท่านก็จะร้องขอพระบารมีไว้ เพื่อเขาจะเป็นกุศลศีลธรรมเที่ยงธรรม ตรัสเตือนเขาอย่าได้กระทำนอกลู่นอกทางอีก


    ดังเช่น มีศิษย์ผู้หนึ่งได้รับบรรจุหลักธรรมสูง บารมีชูออกเหตุญาติหลั่งไหลแห่ล้อม แสดงเหตุอะไรบารมีก็ส่งเหตุส่งผลช่วยญาติเห็นเหตุทุกอย่าง บังเอิญมีญาติใหม่เข้ามาขอรับประสิทธิ์คุณธรรม อยากรู้ต้นสายปลายเหตุ ได้ถามอาจารย์ผู้นั้นว่า “ไปได้ดีมาแต่ไหน ใครเป็นครูบาอาจารย์ต้น เพื่อตนอยากจะได้ดีด้วย” ศิษย์ผู้ไปเป็นอาจารย์โปรดญาติคนนั้น ก็ได้อวดอ้างยกตนว่า มีบุญเกิดด้วยตนเอง ตนเองบรรลุได้ด้วยตน ไม่มีครูบาอาจารย์ที่ไหนมาโปรดให้ นับตั้งแต่นั้นมาศิษย์ผู้โปรดญาตินั้นจะทำอะไรก็ไม่ขึ้น ทำอะไรก็ไม่เป็นผล บารมีตกหมด แล้วพระบารมีก็เปิดพระองค์ท่านตีหลักตัดทิ้ง มิให้เอาไปเป็นหน่อเป็นแนวในศาสนาด้วย อันศิษย์ผู้ใดยังมีความลุ่มหลงทะเยอทะยานในทางที่ผิด ยังมีแต่โลภ โกรธ หลง เข้าครอบงำ ถือว่าศิษย์ผู้นั้นยังไม่เที่ยงธรรม จะเอาชนะหมู่มารยังไม่ได้ เพราะเหตุว่าเหล่าวิญญาณมารทั้งหลายมีอิทธิฤทธิ์แรงมาก (ศิษย์ผู้นั้นน่าจะได้แก่ นายกบแก่ และนายธนากร)

เมื่อ ศิษย์ไม่เที่ยงธรรมพระบารมีก็ถอยออก มารก็จะเข้าแทรกได้ ศิษย์บางท่านโทษแต่ว่าพระบารมีไม่ช่วยเหลือ มิได้มองดูตนเองเลย เพราะพระบารมีจะช่วยอำนวยการส่งเหตุ เฉพาะในเรื่องที่ถูกทำนองครองธรรมต่อผู้ถือดีทำดีเท่านั้น หากศิษย์ท่านผู้ใดเดินผิดเส้นทาง พระบารมีก็ช่วยท่านไม่ได้เลย ไม่ว่าแต่ญาติท่านใด แม้แต่บุตรธิดาสายเลือดของพระองค์ท่านก็ตาม


 ถ้าถือไม่เที่ยงธรรม บารมีก็ช่วยไม่ได้ ก็ต้องปล่อยไปตามยถากรรมของแต่ละบุคคล ใครถือได้ทำได้ก็เป็นบุญญาบารมีของผู้นั้น “ใครกินใครอิ่ม”

ถ้าหาก ศิษย์ผู้ใดไปทำในทางไม่ดีไม่งาม ไปทำเสียชื่อเสียภาพพจน์ถึงพระองค์ท่าน ไปอวดอุตริมนุสธรรม นอกรีดนอกรอย แม้จะไปกระทำอยู่ในแห่งหนตำบลใดก็ตาม พระองค์ท่านก็จะรู้ทันที พระบารมีจะมารายงานพระองค์ท่านหมด พระองค์จะเห็นการกระทำของศิษย์และรู้ความผิดของศิษย์นั้นๆ อย่างละเอียด ศิษย์บางท่านถูกพระบารมีเปิดตีหลักตัด เรียกว่าตัดทิ้งไม่เอาไปในพระศาสนา ศิษย์บางท่านเคยมีความดีพระบารมีก็ยังปราณี แต่ก็ถูกพระบารมีรายงานพระองค์ต้นเรียกว่ามีคดีธรรม พระบารมีก็ปั่นเข้าสู่วิหารพระองค์ท่านรู้ ท่านก็จะสอบถามศิษย์ผู้นั้นให้ยอมรับความผิดพลาด พระองค์ท่านก็พิจารณาให้ศิษย์ผู้นั้นแก้สังฆทาน สนองบารมีแก้คดีธรรม แก้ไขไปตามเหตุตามจุนในวรรคนั้น พระบารมีให้อโหสิ ถือว่ารู้ไม่เท่าหันไม่ทัน แต่มิให้ผิดบ่อย ๆ ถ้าผิดบ่อย ๆ คุณธรรมตกหมด พระบารมีก็ตัดทิ้ง มีแต่อเวจีจะรองรับ จะยิ่งหนักไปกว่าคนธรรมดาสามัญทั่วไป พระองค์ท่านเตือนนักเตือนหนา ศิษย์บางท่านก็ดื้อรั้นชอบทดลอง ไปทำเสียมา ตั้งให้ดีแล้วไปล้มมาอีก ถึงจะตั้งให้ใหม่พระบารมีก็ไม่ไว้วางพระทัยเหมือนเดิม กายสิทธิ์ชั้นสูงส่งพระบารมีก็ไม่เปิดให้พระองค์ต้นบรมครูมอบให้

เพราะเหตุว่าไม่เที่ยงธรรม จะรักษาคุณธรรมกายสิทธิ์อันสูงส่งมิได้ ดังนั้นพระองค์ท่านจึงไม่มอบแก้วอันสูงค่าให้แก่ผู้ไม่เที่ยงธรรมเป็นเด็ดขาด ศิษย์บางท่านพระองค์ท่านโปรดน้ำทิพย์มนต์ เปิดคำดับล้างให้ปฏิบัติตนจนวิญญาณขาวสะอาดดี แล้วเที่ยวเร่พเนจรไปแอบมีอนุภรรยาที่มิได้ปฏิบัติตน เมื่อเข้าเฝ้าพระองค์ต้น

พระองค์ก็ตรัสเตือนว่า ปรุงแต่งให้ดีแล้วยังไปคลุกขี้โคลนมาอีก คุณธรรมเศร้าโรยหมด จะทำให้บารมีลดถอยลง จิตก็หม่นหมอง ญาติก็เสื่อมคลาย เคยดังก็ต้องตกไป พระองค์ท่านต้องเสียเวลามาแก้ไขให้ใหม่ทำให้ช้า ศิษย์บางท่านอาจมีบุญญฤทธิ์ไม่เต็มที่เหมือนเก่า พระบารมีก็จะไม่ค่อยอำนวยการเต็มกำลังอย่างที่เคย


คัดลอกมาจากประวัติพ่อต้น นำมาให้อ่านกันอีกรอบ
May

[administrator]

"อายุบวร"

      จากบทความที่คุณ May ได้กรุณานำมาเขียนให้อ่าน

        แต่พระองค์ท่านรู้เห็นหมด เป็นการผิดบารมี พระองค์ท่านก็จะร้องขอพระบารมีไว้ เพื่อเขาจะเป็นกุศลศีลธรรมเที่ยงธรรม ตรัสเตือนเขาอย่าได้กระทำนอกลู่นอกทางอีก

      ที่ลูกศิษย์ลูกหาพ่อต้นฯ ไปทำผิด  ไปทำเกินกว่าพระบารมีมอบให้  พ่อต้นฯ ท่านจะรู้หมด  เพราะว่าพ่อต้นฯ ท่านมีตาทิพย์ หูทิพย์ และจิตทิพย์  เมื่อลูกศิษย์คนนั้นมาหา  พ่อต้นฯ ท่านก็จะขอร้อง "พระบารมี" เอาไว้ก่อน แล้วพ่อต้นฯ ท่านจะ ว่ากล่าวตักเตือน เผื่อว่าลูกศิษย์คนนั้นจะกลับตัวกลับใจ  แต่ถ้ายังทำอีกก็ต้องปล่อยไป  แล้วพระบารมีก็จะสั่งให้พ่อต้นฯ ตีหลักตัดออกจากสายสัญญาไป
      เนื่องจาก อาจารย์ประหยัด ไม่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และจิตทิพย์ เหมือนพ่อต้นฯ  แต่ก็สามารถรู้ได้ถึงแม้จะรู้ไม่เท่าเทียมพ่อต้นฯ แต่ก็รู้  เมื่อได้ว่ากล่าวตักเตือน โดยการเขียนเข้าไปในเว็บที่ลูกศิษย์มันเป็นเจ้าของ  มันก็แกล้งโง่ สั่งให้ลูกศิษย์ของมันลบข้อความเหล่านั้นเสีย  และที่ร้ายแรงก็คือ นายกรธนา ที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว  เข้ามาสายสัญญาเพื่อเป็นพาณิชย์  ยังไปเห็นลูกศิษย์ของตัวเองดีกว่าอาจารย์  กล่าวหาว่าอาจารย์ประหยัด ไปก้าวล่วงบารมีของลูกศิษย์  ซึ่งเป็นสายวิปัสนา กำมัฎฐาน  ยังไม่พอยังเขียนกล่าวสั่งสอนอาจารย์ของตนเองว่า "มีบุคคลในสายสัญญาไปเขียนกระทบถึงกลุ่ม กำมัฎฐาน" จึงขอรับผิดแต่ผู้เดียว  แล้วก็ปิดเว็ปเสีย  โดยไม่บอกกล่าวให้อาจารย์ประหยัดทราบ

        อันศิษย์ผู้ใดยังมีความลุ่มหลงทะเยอทะยานในทางที่ผิด ยังมีแต่โลภ โกรธ หลง เข้าครอบงำ ถือว่าศิษย์ผู้นั้นยังไม่เที่ยงธรรม จะเอาชนะหมู่มารยังไม่ได้ เพราะเหตุว่าเหล่าวิญญาณมารทั้งหลายมีอิทธิฤทธิ์แรงมาก

      ศิษย์ของ อาจารย์ประหยัด ที่คิดว่าระดับ "พลา" นั้น  จะ "หลง" ตนเองว่าเป็นคนวิเศษ มีฤทธิ์มีเดช หลายคนคิดว่าตัวเองนั้นเหนือกว่า อาจารย์ประหยัด  แต่เนื่องจากว่าความโง่ของตนเองนั้นได้ปิดสายตาและสติปัญญา  ตัวเองไม่สามารถปราบผีปราบมารที่อยู่ในสังขารของลูกศิษย์ได้ ทำเป็นชั่วโมงก็ยังไม่สำเร็จ  อาจารย์ประหยัดลงไปทำเพียงแค่ ๑๐ นาฑีก็เรียบร้อย  ก็ยังไม่รู้ว่า "ใครเป็นลูกศิษย์ใครเป็นอาจารย"  บอกอาจารย์ว่า ลูกศิษย์จะมายกถาด ๒๐ คน  แต่ยิ่งทำยิ่งมาก  เพราะเห็นว่าเป็นของฟรี  ก็ให้เมียของตนเองโทรไปตามลูกศิษย์มาตลอดเวลา  เพื่อว่าจะได้ขายอาหารและเครื่องดื่ม  กว่าจะเสร็จจากการที่เจ้าของร้านต้องการขายของ  คุณหมูและอาจารย์โหน่ง  ก็นั่งรอรับอาจารย์ประหยัด ถึง ตีหนึ่ง ตีสอง  คนที่เสียค่าเครื่องบินให้กับ อาจารย์ประหยัด ก็คือคุณหมู  ไม่ได้รับคำชม  กลับถูกด่าอีก  หาว่าเขาเป็นคนเชิญอาจารย์ประหยัดมา  ไม่น่าจะไปดึงตัวอาจารย์ประหยัดกลับไปบ้านของตัวเอง  ถามว่ามึงเชิญแต่มึงไม่ได้ออกค่าเครื่องบินให้อาจารย์ประหยัดเลยแม้แต่บาทเดียว
      ความ "โลภ" ที่ต้องการให้คนมามาก ๆ แล้วจะได้ขายของมาก ๆ เอาประโยชน์ส่วนตัว  อาจารย์จะโปรดญาติมากมายยังไงก็ช่าง  ขอให้กูได้ขายของมาก ๆ ก็แล้วกัน  ความโลภที่คนคนนี้พูดว่า ผมทำเพื่อช่วยเหลือคน  คุณสาที่มาจากประจวบคีรีขัน มาทุกครั้งกินข้าวมื้อหนึ่งก็ ๖-๗ ร้อยบาท ถ้ามีมากิน ๑๐ เจ้า ก็น่าจะได้ขายอย่างต่ำ ๕,๐๐๐.-บาท  แต่คนที่มานั้นมามากกว่า ๕๐ คน โดยไม่เกรงใจ อาจารย์ประหยัด  ในที่สุดแม้แต่ อาจารย์ชาญยุทธ จากหาดใหญ่ อ.โหน่ง ที่ไปช่วยนั้นก็ต้องบอกลา  เมื่อเจอลูกศิษย์ที่มีเงิน  ก็ขายมากกว่าอาหาร  โดยการขายเครื่องฟอกอากาศ  แล้วที่จะขายเครื่องฟอกอากาศนี่แหละ  เงินหนึ่งล้านบาทกำไรก็คงจะได้ ๓๐ % ก็สามแสน ก็มองไม่เห็นหัวอาจารย์ประหยัดเสียแล้ว

[administrator]

  ถ้าถือไม่เที่ยงธรรม บารมีก็ช่วยไม่ได้ ก็ต้องปล่อยไปตามยถากรรมของแต่ละบุคคล ใครถือได้ทำได้ก็เป็นบุญญาบารมีของผู้นั้น “ใครกินใครอิ่ม”

      ความหมายของคำว่า "ถือไม่เที่ยงธรรม" ก็คือ ให้ยึดมั่นถือมั่นในศีล ๕ ซึ่ง กว้างขวางและครอบคลุมมากพอสมควร โดยศิษย์สายสัญญา ของพ่อต้นฯ นั้น จะโกหกตอแหลว่า "พระบารมี" สั่งให้ทำยังโง้นอย่างงี้ ตัวอาจารย์ประหยัด นั้นถูกพระบารมี สั่งเปิดสังฆทานให้ ๗๙ พลา เป็นเงินเกือบสองหมื่นบาท แต่มารู้ทีหลังว่าผู้ที่เปิดสังฆทานให้นั้น พูดเอาเองเพื่อช่วยหาเงินให้ลูกศิษย์ ก็ถูก "พระบารมี" ที่มึงอ้างนั่นแหละทำโทษเอา ป่วยทั้งลูกศิษย์และอาจารย์ ลูกศิษย์ที่เป็นอาจารย์ของอาจารย์ประหยัด อ้างว่า อาจารย์มาบุญ เปิดสังฆทานให้ ซึ่งใครโกหกตอแหลนั้นไม่สามารถรู้ได้ เพราะไม่เคยเอาสองท่านนี้มาพูดกันต่อหน้า นายกรธนา ลูกศิษย์ของอาจารย์ประหยัด ก็ไปตอแหลกับลูกศิษย์ว่า ตัวเองนั้นเป็นผู้เชิญอาจารย์ประหยัด เป็นผู้ออกค่าเครื่องบินให้ แต่แท้ที่จริงนั้น ครั้งแรกที่ไป คุณกฤษณะพงศ์ โรจนภรณ์สิน หมอดูไพ่ยิบซี เป็นคนออกค่าเครื่องบิน ครั้งที่ ๒-๓ คุณหมู เป็นคนออก ครั้งที่ ๔ คุณสา เป็นคนออก ครั้งสุดท้ายคุณนุช เจ้าของจักรยานแอลเอ เป็นคนออก ลูกศิษย์ทั้งหลายนั้นต้องเชื่อแน่ ๑๐๐% มองเห็นว่าเจ้าของร้านนั้นเป็นคนที่ใจบุญสุนทาน เพราะทุกครั้งที่ไปนั้นแกก็บอกว่าแกเชิญแล้วออกค่าเครื่องบินให้ทุกเที่ยว แต่คนที่รู้จริงนั้นก็คือ อ.โหน่ง และคุณอ้อย ซึ่งเป็นผู้จัดการซื้อตั๋วเครื่องบิน เพียงแค่ตั่วเครื่องบินยังกล้ามุสา แล้วเรื่องอื่นที่เอาอาจารย์ประหยัดไปกล่าวอ้างหากินก็ไม่ทราบ
 
      ซึ่งเมื่อไม่เที่ยงธรรม โลภ โกหกตอแหล พระบารมี ก็ไม่ช่วย ก็ต้องปล่อยไปตามยถากรรม อาจารย์ประหยัด ก็เปลี่ยนเว็ปมาอยู่ในเว็บของคุณหมู เจ้าของเว็บเก่านั้นมีฝีมือในการทำเว็บ แต่ฝีมือในการปฏิบัติในสายสัญญานั้น ก็ได้เสื่อมลงแล้วก็เสื่อมลง สู้ไม่ได้แม้แต่ดาวรุ่งดวงใหม่ จากสำนัก เล็กหนองจอก ลูกศิษย์ที่สามารถยืนหยัด เดินไปเรื่อย ๆ สะสมบารมีไปเรื่อย ไม่ทำตัวให้เด่นดัง แม้จะอยู่กับเจ้าของเว็บอย่างคุณหมู ก็ไม่ได้เข้ามาในเว็บเพื่อโปรโมทตัวเองให้ดัง ก็คือคุณโหน่ง ซึ่งน่าจะเป็น อาจารย์สายสัญญา ที่ทำให้ลูกศิษย์แบบ "คุณภาพ" ไม่ใช่ทำเพื่อปริมาณ
 
      เท่าที่สังเกตุมานั้น ศิษย์จาก อ.เล็ก....หนองจอก ที่เปิดพระโอษฐ์แล้วก็ยังต้องไปแก้ไขที่ อ.โหน่ง แม้แต่ เฮียกวง ซึ่งเป็นศิษย์ที่ร่างกายเต็มไปด้วย ผี-มาร-เจ้ากรรมนายเวร อ.โหน่ง ต้องใช้เวลานานหลายเดือน แก้ไขเสียจนเรียบร้อย ซึ่งจากการติดตามข่าวมานั้น เฮียกวงที่หายป่วยจากโลกวิญญาณ เวลานี้เป็นคนที่มีบารมีสูงมากในสายสัญญา น่าจะเป็นรองแค่ อ.โหน่ง เท่านั้น แม้แต่เฮียเล้งน้องของเฮียกวงยังต้องยกนิ้วให้ ยอมรับในบารมีของเฮียกวง ซึ่งเก่งทั้งบู้และบุ๋น ดับล้างเขียนองค์พระธรรมเป็นไฟ

      อาจารย์โหน่งคงจะไม่ลำเอียงนะ  ที่จะสอนการดับล้างและประจุองค์พระธรรม  เพราะว่าเฮียกวงที่ภาษาไทยไม่แข็งแรง  กลับรู้เรื่องและรู้ลึกในการดับล้าง  แม้แต่การประจุองค์พระธรรมนั้น ก็ไม่นึกว่าเฮียกวงสามารถรู้ได้ลึกซึ้งมาก  ซึ่งเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ อาจารย์ประหยัด มองข้ามนั้น  เฮียกวง สามารถมองเห็นแล้วนำมาใช้ได้อย่างน่าพิศวง