กราบขอขมาท่าน อ.ประหยัด และศิษย์พี่-

[kobdam]

ก่อนอื่นผมต้องกราบขอโทษท่าน อ.ประหยัดอย่างเป็นทางการครับ สำหรับเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ก็หวังว่าท่าน อ.ประหยัดคงจะเข้าใจในเรื่องที่เกิดขึ้น

  ผมเองไม่ได้มีจุดประสงค์ให้เกิดการแตกแยกในหมู่พี่-น้องศิษย์อ.ประหยัดแม้แต่นิดเดียว แต่เกิดจากการโดนเข้าใจผิดและกล่าวหากันผ่านหน้าเว็บ ซึ่งผมเป็นผู้ถูกกล่าวหาค่อนข้างรุนแรงและใช้คำพูดในทางไม่ให้เกียรติกัน

  จริงอยู่แม้ว่าอายุผมอาจจะน้อยกว่าแต่ถ้านับกันฐานะคุณวุฒิสายสัญญาฯ  ผมเองก้อน่าจะอยู่ในฐานะศิษย์พี่ด้วยซ้ำ ผมจึงต้องออกมาชี้แจ้งความจริงต่างๆด้วยใจบริสุืทธิ์ ไม่เช่นนั้นผมจะถูกมองเป็นคนเลวในสายตาศิษย์ท่านอื่นๆ และยืนยันว่าท่าน อ.ประหยัดไม่ได้รู้เห็นในสิ่งที่ผมทำทั้งสิ้น

  อ.ประหยัดท่านเป็นกลางเสมอ ใครผิดก็ว่ากันไปตามผิด ใครถูกก็ว่ากันไปตามถูก ไม่เข้าข้างใครทั้งนั้น ครูบาอาจารย์ย่อมอยู่สูงเสมอ ถ้าใครจะโทษหรือว่ากล่าวขอให้มาโทษผมดีกว่าครับ

  ผมไม่ได้โกรธสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น คิดเสียว่าเกิดจากการเข้าใจผิดกันมากกว่า อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเลยครับ คิดใหม่-ทำใหม่ ท่าน อ.ประหยัดและศิษย์พี่-น้องทุกคนไม่เก็บมาเป็นเหตุหรอกครับ รักกันและช่วยเหลือเกื้อกูลกันดีกว่าครับ ญาติไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่งครับ ถ้าทำด้วยใจบริสุทธื์ ถือว่าเป็นการเผยแพร่สายสัญญาบารมีฯ พ่อต้นและท่าน อ.ประหยัด ดีกว่าครับ สบายใจและสุขใจกว่าเป็นไหนๆ

[administrator]

"อายุบวร"

      สำหรับคุณกบดำแล้ว  ไม่จำเป็นต้องขอโทษ อาจารย์ประหยัด  เพราะในเว็บนี้ ลูกศิษย์ สายสัญญาทุกคน ทุกสาย  สามารถเข้ามาเขียนออกความเห็นได้  ไม่มีการปิดกั้นอยู่แล้ว  อาจารย์ประหยัด จะไม่ลบกระทู้ของใคร  คนที่จะลบนั้นเขาเป็นเจ้าของเว็บ  แม้แต่เขาจะลบเขายังให้เกียรติอาจารย์ประหยัด โทรมาบอกเสียก่อน  จึงได้ก๊อปปี้เอาไว้ก่อน  ซึ่งบทความที่เอากลับมานี้  สามารถที่จะบอกอะไร ๆ ได้หลาย ๆ อย่าง  ซึ่งถ้าลากไส้ออกมาแล้ว  เหมือนกับที่เขียนสดุดี ท่านกรธนา  กบดำก็รู้ดี 
      ซึ่งคุณกบดำนั้นอยู่ในระดับไหน  มีหรือที่ อาจารย์ประหยัด จะไม่รู้  กบดำก็เห็นอยู่แล้วว่านายกรธนานั้นทำยังไงเอาไว้กับอาจารย์ประหยัด  ซึ่งกรธนานั้นเขาเป็นกบแก่ ๒ แต่ไม่น่าจะมีกรธนา ๒ เกิดขึ้นได้เลย  สิ่งที่เขียนจากอดีตเอามาสอนสั่งให้ฟัง  ไม่รู้จักอ่าน ไม่รู้จักจำ  เหมือนกับว่าเขียนบอกให้ศิษย์ใหม่ทำตามที่ยกตัวอย่างมาให้อ่าน
      ในกมลสันดาน นิสัย ของ อ.ประหยัด นั้น  ไม่เคยหวงลูกศิษย์  กีดกันไม่ให้ลูกศิษย์ไปหาอาจารย์คนอื่น  ที่ไม่หวงก็เพราะว่า  ไม่มีการได้เงินได้ทองกับลูกศิษย์คนใด  ลูกศิษย์ของ อ.ประหยัด จะไปได้ทุกสถานที่ที่ต้องการไป  ยังไม่พอจะนำชื่ออาจารย์และเบอร์โทรเขียน แนะนำเอาไว้ให้ด้วย  ถ้าอาจารย์ประหยัด หากินกับลูกศิษย์แล้วละก้อ  จำเป็นต้องกีดกันไม่ให้ลูกศิษย์ไปหาอาจารย์คนอื่นใดเป็นอันขาด  เพราะจะขาดรายได้
      ตัวเองโปรดญาติแล้วทำให้ญาติเดือดร้อน  เปิดพระโอษฐ์ให้เขาแล้ว  เขาเดือดร้อนต้องโทรไปหาอาจารย์ประหยัด  แล้วแก้ไขให้เขาได้ไหม  ระดับเรื่องเล็กน้อยนั้น  ก็ไม่จำเป็นถึงมือ อาจารย์ประหยัด  เพียงแค่ อ.โหน่ง ก็พอแล้ว  แม้แต่ลูกศิษย์ อ.โหน่ง อย่างเฮียเล้ง ก็เหลือกิน  ซึ่งลูกศิษย์อาจารย์โหน่งนั้นไม่น่าจะมีการลำเอียงนะ  เพียงแต่ไม่รู้จักสั่งสอนลูกศิษย์  เกรงใจลูกศิษย์ที่มีธุระกิจรายได้ปีละเกือบสิบล้านบาทมากกว่า  ซึ่งในสายสัญญา-ประยุกต์ นั้น  พระบารมี เขาไม่ได้วัดที่เงินทอง  แต่เขาวัดด้วยความไม่ตอแหล  การปฏิบัติตัว  แม้จะปฏิบัติตัวเข้มเพียงใด  ถ้าตอแหลก็ไปไม่รอดได้เหมือนกัน สาธุ สัญญา