การปฏิบัติในสายสัญญา

[yuth]

ผมได้มีโอกาสเข้ามาในสายสัญญา เมื่อประมาณเดือนกันยายน 2546 และได้ยกถาดกับอาจารย์ประหยัดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2546 จนกระทั้งปัจจุบันก็เกือบจะ 2 ปีแล้ว  
การปฏิบัติตัวของผมได้มีการดับล้างวันละ 2 ครั้ง ส่วนการลงองค์พระธรรมนั้น ผมจะมีการลงเป็นประจำทุกๆวัน โดยเฉพาะองค์นะกุศล ผมจะลงวันละ 30 สาย (คอ 10 คาง 10 และศีรษะ 10)  
ในส่วนของการโปรดญาตินั้น ผมจะยึดคำสอนของอาจารย์ประหยัด ที่ท่านจะบอกเสมอว่า หากคุณคิดจะขายน้ำมัน คุณจะต้องมีน้ำมันสำรองในสถานีของคุณก่อนให้เพียงพอ ไม่อย่างนั้นแล้ว เมื่อน้ำมันหมด คุณจะเอาที่ไหนมาให้เขา ดังนั้น ผมจะคิดเสมอว่า หากตัวผมไม่พร้อม ผมจะไม่ช่วยเหลือใคร ผมต้องช่วยตัวผมให้รอดเสียก่อน การปฏิบัติในสายสัญญานั้น จริงๆแล้ว จะว่าเราเห็นแก่ตัวก็ได้ เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว....เราจะเอาตัวไม่รอด  
เมื่อผมมีโอกาสไปกราบอาจารย์ที่เชียงใหม่ ท่านก็จะสอน จะบอก และให้ตัวผมได้คิดในเรื่องการปฏิบัติตัวในสายสัญญา ท่านไม่บอกให้หมด แต่ท่านจะให้เราได้คิดเองเสมอ เพื่อที่ให้เราจะได้รู้ด้วยตัวของเราเอง ทำด้วยตัวของเราเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ท่านเพียงแค่ชี้แนะช่องทางเท่านั้น ที่เหลือก็เป็นของเราเอง...แต่ถ้าติดขัด เราไปถามท่านๆก็จะแก้ไขให้เรา พูดง่ายๆก็คือ ท่านสอนให้เราฉลาดขึ้นนั้นเอง   ผมคิดว่าการที่ท่านสอนมานั้น ไม่เพียงแต่เฉพาะเจาะจงที่ผมเท่านั้น แต่กับลูกศิษย์ของท่านทุกๆคน ท่านก็ให้สิทธิ์นั้นเท่าเทียมกันเสมอ ไม่มีการเลือกชั้น วรรณะ หรือแบ่งแยก ว่าคนนั้นรวย คนนี้จน ท่านให้ความเสมอภาคเท่าเทียมกันหมด เพียงแต่ว่าใครจะกอบโกยเอาไปๆได้มากเพียงใดเท่านั้นเอง  
สำหรับตัวผมนั้น ผมอาจจะมาบอกได้เท่านี้ว่า สายสัญญานั้น อยู่ที่ตัวของเราเอง ท่านปฏิบัติมากเท่าไหร่ ท่านก็ได้ในสิ่งที่ท่านได้ปฏิบัติมา อย่าไปคิดอยากได้โน้น อยากได้นี้ ในขณะที่ท่านยังไม่เริ่มต้น และที่สำคัญ อย่าพยายามห่างครูบาอาจารย์ของเรา(อาจารย์ประหยัด เจริญบุญ) และอีกประการหนึ่ง(ข้อนี้ถือว่าแลกเปลี่ยนความรู้ละกันนะครับ)เมื่อผมมีโอกาสไปกราบอาจารย์(และคิดว่าทุกๆครั้งที่จะต้องปฏิบัติ)ผมจะต้องมีธูปเทียนแพ 1 ชุดพร้อมมะลิ เพื่อไปกราบขอขมาต่อ พระองค์ต้น องค์พระบารมีทุกๆพระองค์ ครูบาอาจารย์ทั้งหลายโดยเฉพาะอาจารย์ประหยัดเพราะว่าผมไม่ทราบว่า บางครั้ง บางที หรืออาจจะหลายๆครั้ง หลายๆทีก็ได้ที่ผมได้ล่วงเกิน ไม่ว่าจะทางกาย วาจา และใจ ต่อครูบาอาจารย์ด้วยความตั้งใจ หรือไม่ตั้งใจก็ดี รู้ไม่เท่า หันไม่ทันก็ดี อย่างน้อยๆผมก็ได้ขอขมาต่อหน้าท่าน และท่านก็รับทุกครั้ง....เท่านี้ผมก็ถือได้ว่าไม่ลบหลู่ครูบาอาจารย์ทั้งหลายแล้ว....  
  ทั้งนี้และทั้งนั้น สิ่งที่จะต้องปฏิบัติควบคู่ไปกับสายสัญญา นั้นก็คือการรักษาศีล อย่างน้อยๆก็ศีล 5 เมื่อถือได้อย่างนี้ ก็ภูมิใจได้เลยว่า....เราก็เป็นคนหนึ่งที่สามารถรักษาให้สายสัญญากลับมาคงอยู่, รักษาและสืบทอดพระพุทธศานาต่อไปได้อย่างยั่งยืน  
ขอบคุณครับ
(ข้อคิดเล็กๆน้อยๆสำหรับผมต่อศิษย์สายสัญญาทุกๆท่านนะครับ)

[kobdam]

อนุโมทนาและเห็นด้วยกับข้อคิดดีๆจากพี่ชาญยุทธครับ
สาธุ...สัญญา