"อายุบวร"
เมื่อวานนี้มีลูกศิษย์ท่านหนึ่งมายกถาด เธอผู้นี้เปิดพระโอษฐ์แล้วเพียงแค่ไม่เกิน ๕ วัน องค์บารมีก็จะพูดเป็นภาษา "สยาม" เห็นในจิต พูดง่าย ๆ ก็คือ มีตาทิพย์ จิตทิพย์ แต่จะไม่เปิดเผยให้ใครทราบ จะช่วยเพียงคนในครอบครัวเท่านั้นเอง แต่เวลานี้ ถึงเวลาที่ "พระแม่" จะต้องช่วยเหลือคนแล้ว จึงให้ร่างมา "ยกถาด" เป็นศิษย์สายสัญญา
ความแตกต่างของการยกถาดในสายสัญญา สายตรง คือของพ่อต้นฯ นั้น สายนี้จะมี อาจารย์มากมายพูดได้ว่าเป็นร้อย ๆ คน ในขณะที่ยกถาดนั้น คนที่ยังเรียนรู้เกี่ยวกับพระบารมีประจำสังขารไม่ถึงระดับขั้น ก็จะไม่รู้ว่ายกถาดไปแล้ว จะได้อะไรหรือไม่ กว่าจะรู้ว่าที่ไปยกถาดนั้นไม่ออกเหตุเห็นผลก็เสียเงินไปแล้วมากมาย
แต่การยกถาดในสายสัญญา-ประยุกต์ นั้น ไม่ได้ทำไปเพราะมืดบอด ไม่รู้เรื่องอะไร คนที่มายกถาดเมื่อวานนี้ หล่อนมีตาทิพย์ เมื่อยกถาดเสร็จ อาจารย์ประหยัดถามเธอว่า ใครมายก ฤษี บรมครูสายสัญญา หรือพ่อต้นฯ เธอตอบว่าแต่งตัวเหมือนเทวดา ก็ถามต่อไปว่า มีสังวาลย์สีอะไร เธอก็ตอบว่า "สีขาว" แล้วก็ถามต่อว่า แต่งชุดเป็นสีขาวใช่หรือไม่ เธอก็ตอบว่าใช่ คือคนถามนั้นได้ถามเอาไว้ก่อนแล้วว่า พรุ่งนี้ท่านใดจะมารับถาด ก็เป็นจริงที่อาจารย์ประหยัด ถามเอาไว้ก่อนแล้ว เมื่อคำตอบตรงกัน อาจารย์ประหยัดเป็นอาจารย์ที่ถูกต้องได้รับฉันทานุมัติให้เป็นอาจารย์ จาก องค์ต้นบรมครูสายสัญญา คนที่มายกถาดเขาก็เป็นของจริง มองเห็น และรู้
ก็ไม่ต้องถามว่าเธอผู้นั้นคือใคร เพราะเวลานี้เธอยังไม่เปิดตัวที่จะออกมาช่วยเหลือคนทั่วไป จนกว่าจะไปประจุองค์พระธรรมได้ตามที่กำหนดเอาไว้ แล้วก็จะต้องไปหัดดับล้างด้วย อาจารย์ประหยัดมีโอกาสที่จะช่วยเหลือลูกศิษย์คนอื่นได้ ก็ต้องขออนุญาตจากเธอเสียก่อน ซึ่งถ้าพระแม่อนุญาตก็จะได้พบกับเธอ ซึ่งเท่าที่ผ่านมานั้นก็มีคุณมนู น้อยตั้ง ที่ได้ผ่านจากการผ่าตัดโรคมะเร็งมาแล้ว พระแม่ก็ได้มารักษาให้ ช่วยดูให้ ก็ขอไปเพียงคนเดียวเท่านั้นแหละ ส่วนคนอื่นก็ต้องรอไปก่อนจนกว่าพระแม่จะให้เปิดตัว
